Tussen toen en mañana
Tafeltennis
André Kesselaar kwam al ruim 50 jaar vrijwel jaarlijks naar Spanje toen hij in 2018 samen met zijn vrouw besloot er permanent te gaan wonen. Op deze plek zal hij de lezers komende tijd meenemen op zijn reis daar naartoe. kesselaar@gmail.com
Van waar wij wonen, in de campo tussen Montroy en Turís, fiets ik dagelijks via Les Valletes naar Montserrat voor de boodschappen. Ergens halverwege stond een paar jaar geleden bij een groot, houten "chalet" een blauwe tafeltennistafel. Een buitentafel, precies wat ik al lang zocht.
Toen mij ter ore kwam dat de eigenaar, Luis, was overleden en ik daags erna in de tuin van het huis een jonge versie van Luis bespeurde stuurde ik mijn fiets de oprit op en sprak hem aan.
Zeker kon ik de tafel kopen en een half uur later stond hij een paar kilometer verderop bij ons in de tuin.
Groot succes natuurlijk: dagelijks speelden wijlen mijn vrouw Irma en ik met veel plezier een paar potjes en ook de dochter en kleinzoon hadden er schik in.
Na het overlijden van Irma werd de tafel allengs minder gebruikt.
Tot ik Rob leerde kennen. Rob en ik waren aan elkaar gewaagd en speelden zeker een paar keer per week. Tot Robs vrouw heimwee kreeg en terug wilde naar Nederland. Vanaf toen stond de tafel er weer treurig en stoffig bij. Ik moest dus op zoek naar een nieuwe tafeltennisvriend! In mijn dating-profiel op de Facebook dating-app had ik natuurlijk behalve wat leuke foto´s van mezelf met teckel Heidi "tafeltennis" als hobby staan maar het liep niet echt storm.
Ik besloot dus mijn voorkeur van "vrouwen" te veranderen in "geen voorkeur". Direct bingo: heel gay Valencia wilde contact met me! Om te tafeltennissen nam ik aan. Eén reactie sprong eruit: Rafa, een kleermaker uit de oude binnenstad, had direct gezien dat ik "straight" ben maar ik leek hem toch aardig.
Wellicht gevlijd door het laatste besloot ik open kaart te spelen en Rafa te melden dat ik niet uit was op een amoureuze relatie maar dat ik wel wat zag in af en toe een potje tafeltennissen. Rafa vroeg om mijn telefoonnummer zodat hij mij kon appen. Argeloos als ik ben gaf ik dat en vanaf dat moment ontving ik ongeveer elke 10 minuten een nieuwe ingesproken boodschap. Aanvankelijk in rap Spaans en toen ik aangaf dat ik er helemaal niets van begreep in het "Spenglish". Waar ik trouwens ook weinig van verstond. Normaal kijk ik altijd direct als ik een appje ontvang. Maar Rafa´s enthousiasme bezorgde me de kriebels!
Ik besloot dus, wachtend bij school op de kleinkinderen, hem een berichtje te sturen, dat ik hem ook aardig vond maar dat ik een beetje zenuwachtig werd van zijn enthousiasme en dat ik het advies van mijn dochter, dagelijks koffie gaan drinken bij bar Montroy of lid worden van het fanfarekorps om nieuwe vrienden te maken, ter harte wilde nemen. En dat ik afzag van verder contact. Er volgde direct weer een ingesproken bericht gevolgd door een paar tekstberichtjes en die kon ik wel vertalen.
Toen ik in de derde app "¡Solo quieres follar!" las, het vertaalde en even later begreep wat hij bedoelde was ik er klaar mee...blokkeerde de beste man en veranderde mijn voorkeur terug in "vrouwen". Sindsdien heb ik al weer een paar vrouwen in de buurt geliked en wachten de tafel en ik op een spannend potje.... tafeltennis!