Laat je inspireren

Binnenkijken bij Bed and Breakfast CASA TRAGABALAS. De kansen en uitdagingen van een B&B in Spanje.

Mandy en Marcel kwamen eigenlijk al jaren in Andalusië, omdat een neef van Marcel daar woont. Vrijwel iedere voorjaarsvakantie gingen ze die kant op en ergens ontstond toen het idee: hoe mooi zou het zijn als ze hier ooit zelf zouden kunnen wonen? Ze hadden altijd gezegd dat ze die stap wilden zetten zodra hun dochter klaar was met haar studie.  Door Corona is dat proces in een versnelling geraakt.

We merkten dat de toenemende polarisatie in Nederland, op allerlei thema’s, ons steeds meer bezighield.  Daardoor gingen we ook bewuster nadenken: hoe willen we ons leven eigenlijk inrichten en waar willen we dat doen? Op een gegeven moment hadden we allebei het gevoel: waarom zouden wij eigenlijk nog wachten? In oktober 2021 zijn we serieus op zoek gegaan naar een huis in Andalusië.

We hebben zestien huizen bekeken, allemaal tussen Málaga en Nerja. Daarbij hadden we wel vanaf het begin in het achterhoofd dat het huis voldoende ruimte moest bieden om gasten te kunnen ontvangen en retreats te organiseren. Marcel is Reiki Master en trainer, dus het idee was altijd al om daar in Spanje iets mee te gaan doen. In januari 2022 vonden we uiteindelijk ons huis.

Eerst even over jullie avontuur in en rond de B&B. We zijn benieuwd!
Het bijzondere is dat het nooit onze grote droom was om per se een B&B te beginnen. We droomden vooral van een leven in Spanje. Het idee voor Casa Tragabalas is daarna heel natuurlijk ontstaan. Het huis, de plek en onze liefde voor deze omgeving leenden zich ervoor om dit mooie stukje Andalusië met anderen te delen.

Meer tijd voor onszelf
Toen we naar Spanje emigreerden, wilden we vooral meer tijd voor onszelf.  Het klinkt misschien cliché, maar net als velen waren we toch op zoek naar die betere balans. Dat is niet helemaal gelukt. Of je nu wilt of niet, de B&B wordt onderdeel van je leven en linksom of rechtsom ben je er toch 24 uur per dag mee bezig. Vooral als je het goed wilt doen en echt iets moois wilt neerzetten.
Enerzijds is het een onderneming, maar anderzijds is het veel meer dan alleen je werk. Het is niet alleen de kamers schoonmaken en het ontbijt verzorgen; er komt zoveel meer bij kijken. Je bent gastheer en gastvrouw, doet de administratie en social media, onderhoudt de tuin en regelt eigenlijk alles wat er dagelijks op je pad komt.

Mensen zijn vreemde wezens
We zeggen altijd dat je drie categorieën gasten hebt: de hele leuke, bijzondere gasten, de middenmoot en de mensen van wie je denkt: één keer was genoeg.
Gelukkig valt 99 % in de eerste twee categorieën. Maar uiteindelijk probeer je alle gasten een onvergetelijke ervaring te bezorgen.

Iedereen komt hier om een fijne vakantie te hebben, en het is aan ons om daar zo veel mogelijk aan bij te dragen.
Zo was er een gast die ons aan het einde van zijn verblijf de fles wijn cadeau gaf die wij als welkomstcadeautje voor iedere gast in de koelkast op de kamer zetten. Hoe hilarisch is dat? Of de gast die met meerdere flessen wijn uit de honesty bar onder zijn blouse naar de kamer liep en er vervolgens toch echt maar één afrekende.
We krijgen regelmatig cadeautjes van gasten als bedankje. Het gaat natuurlijk niet om de cadeautjes, maar vooral om het gebaar. En natuurlijk de gasten die terugkomen. Dat blijft misschien wel het mooiste compliment.

Toen ontmoetten we onze permacultuur-‘professor’
Toen we hier kwamen, was het land bij ons huis vooral rotsachtig en stonden er eigenlijk alleen wat druivenranken. Er groeide verder bijna niets. Toen ontmoetten we onze permacultuur-‘professor’. Die liet ons zien wat we allemaal met dit land konden doen: ons eigen voedselbos. Natuurlijk vonden we dat ontzettend gaaf. Vooral omdat dit juist een uitdaging is in het relatief droge Andalusië.
Vanaf dat moment zijn we het land stap voor stap gaan veranderen. We hebben inmiddels meer dan 200 bomen geplant, zo’n 1000  vertiveplanten en verschillende kruiden en planten, zoals vijgen, granaatappelen, amandelen, olijven, nispero, ice cream bean, macadamia, moerbeien, pruimen, tijm, lavendel, oregano, rozemarijn, peperplanten en nog veel meer.

Maar het wordt niet alleen een voedselbos. We hebben paden aangelegd om er doorheen te kunnen wandelen en terrassen gemaakt waar je straks midden tussen alles wat groeit een plekje kunt vinden om te zitten en te genieten.
Het water proberen we zoveel mogelijk op te vangen en vast te houden op ons eigen land. Langzaam zie je een stuk rotsachtige grond veranderen in een plek die steeds groener en levendiger wordt. Op deze manier hopen we over een jaar of twee onze eigen noten en vruchten te kunnen oogsten.

De bedoeling was om te stoppen
Voordat we naar Spanje kwamen, werkte Mandy als zelfstandige. Eigenlijk was het de bedoeling dat ze daarmee zou stoppen. Maar omdat de verbouwing veel langer duurde dan verwacht – we konden pas na twee jaar open met de B&B – heeft ze haar werkzaamheden voortgezet.
Sinds april van dit jaar verhuren we ook een appartement in Nerja. Dat vormt voor ons een mooie aanvulling op de B&B en daar zijn we ontzettend blij mee.

Jullie runnen niet alleen de B&B maar zijn met nog véél meer dingen bezig. Vertel!
We zouden het geweldig vinden als ons land anderen kan inspireren. Juist hier in Andalusië, waar het droog is en water steeds schaarser wordt, denken we dat er veel meer aandacht zou moeten zijn voor permacultuur en duurzaam tuinieren. Door slim om te gaan met water en met wat de natuur je geeft, kun je laten zien dat er gezien de omstandigheden veel meer mogelijk is dan je op het eerste gezicht zou denken.
En uiteindelijk zouden we daar ook graag kinderen bij betrekken. Laten zien waar voedsel vandaan komt, hoe een ecosysteem werkt en wat er kan gebeuren als je mét de natuur werkt in plaats van ertegenin. Misschien in de vorm van kleine educatieprojecten of workshops.

Mijn vader en zijn harem
Sinds anderhalf jaar ben ik bezig aan een  autobiografisch boek dat gaat over mijn vader, over mijn moeder, over mij en over de sporen die verwoestende liefde achterlaat. Over een kind dat opgroeide in een gezin waarin dingen gebeurden die niemand normaal zou noemen, terwijl iedereen deed alsof ze normaal waren.
Het is een zoektocht naar betekenis waarin ik, met de ogen van nu, probeer te begrijpen hoe mijn jeugd, mijn ouders en hun liefdesleven mij gevormd hebben. Maar vooral ook wat ik wil doorgeven aan mijn dochter.

Tweede boek is onderweg
Het beeld is dat je naar Spanje emigreert voor de rust. Alsof het leven hier automatisch verandert in lange lunches, zonsondergangen en een eindeloze staat van ontspanning. Maar soms voelt het alsof het leven hier juist nóg intenser is. Voor mij werd het leven hier niet per se rustiger, maar wel helderder.
Juist die kant van emigreren vind ik interessant. Wat doet het met je als mens? Wat gebeurt er met je verwachtingen, je relaties, en met jezelf als de droom ineens je gewone leven is geworden?  Dat wordt het thema van mijn tweede boek.

Van het kappersvak, het houden van bijen naar holistisch therapeut
Na het kappersvak heb ik, Marcel, verschillende dingen gedaan. Een daarvan was het houden van bijen. Het werken met bijen was zo interessant dat ik besloot om gezondheidsspecialist te worden.
Wat zo ontzettend mooi was aan het werken met bijenvolken, was dat ik op een bepaald moment zag dat het niet om tienduizenden aparte beestjes draaide, maar dat al die beestjes samen als één organisme werkten. Dit heeft toen ook al mijn kijk op mensen veranderd.
Zes jaar geleden heb ik besloten om de opleiding tot holistisch therapeut te gaan volgen. Na een mislukte knieoperatie van Mandy legde ik regelmatig mijn hand op haar been. Tijdens een gesprek in de alternatieve hoek kreeg ik op een gegeven moment de opmerking dat ik “iets met mijn gave” moest doen. Of je daar nu wel of niet iets in ziet, bij mij wekte het in ieder geval de nieuwsgierigheid om me verder in de holistische wereld te verdiepen.

Voorafgaand aan de opleiding heb ik de eerste twee Reiki-inwijdingen gekregen en tijdens de opleiding mijn Reiki Master-inwijding. Kort daarna besloot ik dat ik ook zelf wilde gaan inwijden. We wisten toen al dat we naar Spanje gingen verhuizen en het leek me fantastisch om hier ook Reiki-cursussen en retreats te gaan geven.
Ook voordat ik met Reiki begon wist ik al min of meer dat ik ‘speciale handen´ had. Door Reiki is dit alleen maar sterker geworden. Het is mooi als je mensen kunt helpen met allerlei kwalen. Maar Reiki heeft ook met mijzelf veel gedaan. Het heeft mijn leven sowieso enorm veranderd. Het heeft me enorm veel rust gebracht, angsten weggenomen en ik denk ook dat het me een leuker mens heeft gemaakt.

Dus waar kunnen de gasten nu nog meer van genieten dan alleen het prachtige verblijf?
Tijdens het verblijf kunnen gasten ook genieten van een Reiki-behandeling, een holistic pulsing-behandeling, ontspanningsmassages en klankschaalmeditaties, allemaal verzorgd door Marcel. Daarnaast bieden we verschillende individuele retreats aan, waaronder een Reiki-retreat, Relax-retreat, schrijversretreat en een programma waarin persoonlijke groei centraal staat. Het komende jaar willen we ons nog richten op retreats en het aanbod verder uitbreiden.

Gaan we het nu dan over het minst leuke hebben? De regels...
Aan de B&B of ons huis hebben we tot nu toe eigenlijk weinig hoeven aanpassen. We waren vanaf het begin officieel geregistreerd als Casa Rural en hebben bij de inrichting al rekening gehouden met de eisen die daarbij horen.
Denk daarbij aan brandveiligheid, de aanwezigheid van brandblussers en een EHBO-doos en eisen aan de voorzieningen voor water, elektriciteit en afvalwater.
Wat wel veranderd is, is onze manier van werken. Vooral de administratie en gastenregistratie zijn uitgebreider geworden. Naast de persoonsgegevens van gasten moeten we tegenwoordig ook meer informatie over hun verblijf en boeking registreren en doorgeven aan de autoriteiten. Dus de veranderingen zitten voor ons meer achter de computer dan in de B&B zelf.
Dat de toeristische accommodaties geregistreerd moeten zijn en aan regels rond veiligheid en kwaliteit moeten voldoen, vinden wij heel logisch. Voor deze registratie moet je de juiste gegevens en documenten aanleveren en aantonen dat je aan de voorwaarden voldoet.

De registratieplicht zorgt voor behoorlijk wat extra administratie
Als gastheer of gastvrouw in Spanje moeten we onze gasten en bepaalde gegevens over hun verblijf registreren bij de autoriteiten. Dat is de afgelopen jaren uitgebreid en zorgt voor behoorlijk wat extra administratie. Daarnaast kwam er het NRA-register bij, waardoor er nóg een extra registratie nodig was. En vervolgens is dat in 2026 door de rechter weer van tafel geveegd. Het is iedere keer weer aanpassen als er weer nieuwe regels bijkomen en  bestaande regels veranderen. Hoeveel tijd we daarmee kwijt zijn is lastig te zeggen. Daarbij moet je denken aan een paar uur per week.

Best lastig om alle ballen in de lucht te houden
Zeker in het hoogseizoen valt het soms niet mee om al die ballen in de lucht te houden. Dan draait de B&B op volle toeren en gaan de andere werkzaamheden natuurlijk ook gewoon door. Tegelijkertijd krijgen we ontzettend veel energie van onze gasten. De leuke gesprekken, de ontmoetingen en de positieve energie die mensen meebrengen: daar doen we het uiteindelijk voor.
Maar we hebben ook geleerd dat je niet altijd maar door kunt blijven gaan. Daarom sluiten we de B&B ieder jaar van half november tot 1 maart. Die periode gebruiken we om zelf weer op te laden, tijd te maken voor onze andere werkzaamheden en nieuwe plannen uit te werken.
En daarna is het ook gewoon weer heel leuk als de eerste gasten voor de deur staan.

Maak een duidelijk plan
We zouden iedereen aanraden hun droom te volgen, maar wel realistisch te blijven. Zorg voor een financiële buffer en maak vooraf een goed plan. En wees je ervan bewust dat Spanje geen Nederland is. Dingen werken hier anders, de bureaucratie kan soms behoorlijk ingewikkeld zijn en je zult je daaraan moeten aanpassen. Denk dan aan vergunningen, registraties, contact met verschillende instanties en het feit dat procedures soms langer duren dan je gewend bent..
Denk ook goed na over wat je achterlaat in Nederland. En onderschat de sociale kant niet.
Je begint hier voor een groot deel weer vanaf nul. Je moet nieuwe mensen leren kennen, een sociaal leven opbouwen en opnieuw je plek vinden. Dat is precies die psychologische kant van emigreren waar we het eerder over hadden.
En misschien wel het belangrijkste: vergis je niet in hoeveel werk het runnen van een B&B is. Ook hier in Spanje moet gewoon worden gewerkt. De zon schijnt misschien vaker, maar de kamers maken zichzelf niet schoon.

Heb je na het lezen van dit verhaal zin om te genieten bij het prachtige verblijf van Mandy en Marcel? Wacht dan niet te lang en boek hun heerlijke plek via  www.casatragabalas.com of volg ze op Facebook en Instagram.

Hebben jullie genoten van dit interview? En ben jij zo’n gezellige, ondernemende B&B‑eigenaar met een verhaal dat verteld moet worden? Laat het me weten — misschien sta jij binnenkort in een volgende editie van Durf!