Emigratieverhaal

Annemarie den Broeder

Ik ben Annemarie den Broeder,   en samen met mijn man Fokko en zijn twee honden zijn we in 2023 geemigreerd naar Medina-Sidonia in Cádiz.

Al jarenlang droomde ik van emigreren en een B&B beginnen in het buitenland, het liefst in Spanje of Italië. Alleen bleef het lange tijd bij dromen. Totdat de puzzelstukjes langzaam in elkaar begonnen te vallen.

Van jongs af aan was ik al gefascineerd door reizen en andere culturen. Eigenlijk was er voor mij maar één logische studiekeuze: de NHTV in Breda (tegenwoordig Breda University of Applied Sciences – BUas), waar ik Outgoing Travel Management studeerde. Reizen is daarna altijd een rode draad in mijn leven gebleven. Zowel voor mijn werk als privé heb ik veel van de wereld gezien.

Eerst reisde ik voor Toeristiek de wereld rond en daarna heb ik 25 jaar internationale corporate evenementen georganiseerd voor diverse bedrijven.

Ik woonde drie jaar op Malta en vervolgens twaalf jaar in Londen. Tussen twee banen door nam ik het liefst een paar maanden vrij om met mijn rugzak op pad te gaan. Maar altijd met een een vaste baan achter de hand.

Ik ben opgevoed met het idee dat sparen, zekerheid, pensioen opbouwen en verstandig zijn belangrijk zijn. Die droom liet me echter niet los. Ik zag het helemaal voor me: iedere ochtend de luiken openen en uitkijken over een veld vol zonnebloemen. Maar er was altijd wel een reden om het uit te stellen. Een nieuwe baan, een promotie, te weinig spaargeld, of simpelweg de gedachte dat ik die stap niet alleen wilde en durfde te zetten.

Ondertussen was ik weer terug in Nederland en werkte ik met veel plezier bij bedrijven zoals ING en KLM. Ik keek trouw naar alle afleveringen van Ik Vertrek, maar zelf de sprong wagen? Dat bleef iets voor later.

Tot 2021.Toen kreeg ik borstkanker. Gelukkig waren we er op tijd bij en kwam alles uiteindelijk goed. Maar die periode zette me wel aan het denken. Ik realiseerde me dat je dromen niet eindeloos kunt blijven uitstellen. Ik besloot serieus werk te maken van mijn emigratieplannen en ik bezocht met twee vrienden vier mooie potentiële B&B's in Spanje.

Wat die reis me vooral duidelijk maakte, was dat ik deze droom niet alleen wilde verwezenlijken. Dus zette ik mijn plannen voorlopig weer even in de ijskast. Een jaar later veranderde alles.

Via een datingapp leerde ik Fokko kennen. Voor onze eerste date stond hij voor de deur met zijn twee labradors, een tas boodschappen, een bos bloemen, een fles champagne en chocolade… en zijn tandenborstel! Net als ik had hij al diverse keren in het buitenland gewoond en deelde hij mijn liefde voor avontuur en reizen. Het liefst trok hij er met zijn Land Rover en daktent op uit.

Zes maanden later vroeg ik voorzichtig hoe hij het zou vinden om in Spanje te wonen.

Hij reageerde direct enthousiast. Tijdens de coronaperiode was hij vanuit zijn passie begonnen met de online verkoop van vintage Swatch-horloges (www.swatchvintage.nl) en dat liep zo goed dat hij net zijn andere baan had opgezegd om zich daar volledig op te richten. En dat kon natuurlijk ook prima vanuit Spanje.

Het eerste huis dat we bekeken bleek niets te zijn. De B&B was schitterend, maar het dorp was te klein en de kust sprak ons niet aan. Kort daarna belde Fokko me op. "Stop met wat je aan het doen bent en klik op deze link,want dit is 'm."

Kort daarna belde Fokko me op. “Stop met wat je aan het doen bent en klik op deze link, dit is 'm.”

Hij had gelijk. Een paar dagen later zaten we in het vliegtuig en binnen een week hadden we, onder voorbehoud, de koopakte getekend. We kenden elkaar pas zes maanden en hadden nog nooit samengewoond. Zijn huis stond in Zwolle, het mijne in Amsterdam. Iedereen verklaarde ons voor gek, maar voor ons voelde het goed.

Om echt voor onze nieuwe toekomst te kiezen, verkocht ik ook mijn appartement in Amsterdam. Daarmee liet ik bewust mijn laatste stukje zekerheid los. Tot dan toe was er altijd wel een baan of een huis waar ik op kon terugvallen, maar deze keer wilde ik er voor de volle honderd procent voor gaan.

Op 2 oktober 2023 kregen we de sleutel van ons nieuwe thuis in Medina-Sidonia, een prachtige pueblo blanco met een geschiedenis van meer dan 3.000 jaar, een half uur rijden van de schitterende kustlijn van de Costa de la Luz. Vanaf het eerste moment voelden we ons hier thuis. Mensen groeten elkaar nog op straat, familie en samenzijn staan centraal en niemand lijkt zich erg druk te maken.

Op 31 december 2023 vroeg Fokko mij ten huwelijk en op 26 juni 2026 zijn we hier in Spanje, omringd door familie en een kleine groep vrienden, getrouwd. En naast de twee labradors hebben we inmiddels ook een poes geadopteerd. We vervelen ons dus geen moment!

Lekker eten, een praatje maken op het plein en genieten van het moment: morgen is er immers weer een dag. Ook hebben we inmiddels een fijne vriendengroep opgebouwd met mensen van allerlei nationaliteiten. Hier hoef je niet weken vooruit te plannen of agenda's naast elkaar teleggen. Meestal gaat het gewoon zo: "Zullen we vanavond ergens een hapje eten?" of "We zitten op het plein, kom je ook?"

Na een grondige renovatie van het tweeslaapkamer appartement zijn we gestart met onze boetiekaccommodatie Victoria Seis (www.victoriaseis.com). We verhuren twee sfeervolle appartementen en een tweepersoonskamer, allemaal met eigen terras.

Daarnaast geef ik holistische massages, iets wat ik met veel plezier doe. Af en toe freelance ik nog op evenementen, maar ik merk dat dat vanuit Spanje toch lastiger is dan gedacht.  

Gelukkig zitten we nooit stil. Er is altijd wel iets te klussen en ook Fokko's bedrijf groeit hard.Ook privé hebben we niet stilgezeten.

Op 31 december 2023 vroeg Fokko mij ten huwelijk en op 26 juni 2026 zijn we hier in Spanje, omringd door familie en een kleine groep vrienden, getrouwd. En naast de twee labradors hebben we inmiddels ook een poes geadopteerd. We vervelen ons dus geen moment!

Ben ik blij dat we deze stap hebben gezet? Absoluut. We wonen in een prachtige omgeving waar altijd wel iets te ontdekken is. Van uitgestrekte zandstranden en natuurparken tot witte dorpjes zoals Vejer de la Frontera en historische steden als Cádiz, Jerez de la Frontera en Sevilla.

De ontspannen levensstijl, de flamenco, de lokale feesten en de gastvrijheid maken dat we ons hier helemaal thuis voelen. Ik vind het ontzettend leuk om gasten en andere Nederlanders kennis te laten maken met deze nog relatief onbekende regio van Spanje.

Daarom heb ik ook www.costadelaluz.nl gemaakt, waar ik mijn favoriete plekken, praktische tips en inspiratie over deze prachtige regio deel.

Het enige waar we zelf nog beter in mogen worden, is af en toe echt gas terugnemen. Want ook in Spanje kun je zeven dagen per week werken als je wilt. We zijn hier juist naartoe verhuisd om meer te genieten van het leven, dus daar blijven we onszelf af en toe aan herinneren.

Wat we missen uit Nederland? Natuurlijk missen we onze familie en vrienden. En mijn guilty pleasure: sushi. In Amsterdam at ik minstens één keer per week sushi. Hier heb ik nog niet de perfecte plek gevonden. Al zijn tapas natuurlijk ook lekker!

Een tip aan de lezers? Soms moet je gewoon durven en doen – je kunt altijd weer terug. Mijn inspiratie was het nummer Ravijn van Veldhuis & Kemper. “Want de allermooiste bloemen bloeien vlak langs het ravijn en om die te kunnen plukken moet je durven bang te zijn. ”Je zult merken dat als je eenmaal de eerste stap zet, de puzzelstukjes langzaam op hun plek beginnen te vallen. Het bleek de beste beslissing die ik ooit heb genomen.